Ο Γιάννης Πάριος δεν χρειάζεται να αποδείξει ποιος είναι. Η πορεία του, τα τραγούδια του και κυρίως η σχέση που έχει χτίσει εδώ και δεκαετίες με το κοινό μιλούν από μόνα τους.Στις νέες του δηλώσεις, ο αγαπημένος τραγουδιστής έδειξε για ακόμη μία φορά πόσο μεγάλη καρδιά έχει. Χωρίς θυμό, χωρίς διάθεση να συγκρουστεί και χωρίς να προσπαθήσει να αποδείξει τίποτα σε κανέναν, μίλησε για την ηλικία του,…
Ο Γιάννης Πάριος δεν χρειάζεται να αποδείξει ποιος είναι. Η πορεία του, τα τραγούδια του και κυρίως η σχέση που έχει χτίσει εδώ και δεκαετίες με το κοινό μιλούν από μόνα τους.
Στις νέες του δηλώσεις, ο αγαπημένος τραγουδιστής έδειξε για ακόμη μία φορά πόσο μεγάλη καρδιά έχει. Χωρίς θυμό, χωρίς διάθεση να συγκρουστεί και χωρίς να προσπαθήσει να αποδείξει τίποτα σε κανέναν, μίλησε για την ηλικία του, τη μουσική και την αγάπη που εξακολουθεί να νιώθει για αυτό που κάνει.
«Ίσως η ηλικία μου να σε ανησυχεί, αλλά νιώθω καλά, έχω καλές επιδόσεις, νιώθω τόσο βαθιά συνδεδεμένος με τη μουσική όσο ήμουν και πριν από 10 χρόνια. Αλλά τώρα χαίρομαι ακόμα περισσότερο για τη μουσική. Πάρε την βόλτα σου μαζί μου, όπως ήσουν πάντα. Σας αγαπώ όλους και δεν με νοιάζει η ηλικία μου. Νιώθω ακόμα πιο βαθιά συνδεδεμένος με τη μουσική τώρα», έγραψε ο τραγουδιστής.
Και ίσως αυτή να είναι τελικά όλη η ουσία. Ένας καλλιτέχνης δεν μετριέται από τον αριθμό που γράφει η ταυτότητά του. Μετριέται από το αν έχει ακόμα κάτι να πει, από το αν μπορεί ακόμη να συγκινήσει, από το αν ο κόσμος θέλει να τον ακούει. Και στην περίπτωση του Γιάννη Πάριου, αυτή η απάντηση έχει δοθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όπως πολύ σωστά είπε ο Γιώργος Κωνσταντίνου: «Εγώ θα καθόμουν να ακούσω τον Πάριο κι όταν θα ξάπλωνε σε ένα κρεβάτι».
«Ο καλλιτέχνης δεν είναι δημόσιος υπάλληλος για να πάρει σύνταξη», τόνισε πρόσφατα ο Γιάννης Πάριος. Και έχει δίκιο σε κάτι πολύ βασικό: η τέχνη δεν έχει ημερομηνία λήξης. Κανείς δεν μπορεί να αποφασίσει πότε ένας άνθρωπος πρέπει να σταματήσει να τραγουδά, να δημιουργεί ή να ανεβαίνει στη σκηνή, από τη στιγμή που ο ίδιος μπορεί, θέλει και εξακολουθεί να έχει δίπλα του ανθρώπους που τον αγαπούν. Αν ο ίδιος εξακολουθεί να απολαμβάνει το τραγούδι, έχει φωνή που θεωρεί επαρκή και υπάρχει κοινό που θέλει να τον ακούσει, δεν βλέπω κανένα δικαίωμα να του πούμε «σταμάτα επειδή είσαι 80».
Άλλωστε, κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να πάει σε μια συναυλία του Γιάννη Πάριου αν θεωρεί ότι πλέον δεν τον εκφράζει ή δεν τον ικανοποιεί όπως παλιά. Το να έχει κανείς άποψη είναι απολύτως θεμιτό. Άλλο όμως η κριτική και άλλο η απαξίωση ενός ανθρώπου αποκλειστικά και μόνο εξαιτίας της ηλικίας του. Ο ίδιος, πάντως, το λέει ξεκάθαρα: δεν τον νοιάζει η ηλικία του. Νιώθει καλά, αγαπά τη μουσική και θέλει να συνεχίσει να τραγουδά. Οπότε, τελικά, ποιο ακριβώς είναι το δικό μας πρόβλημα;
Στην εποχή των social media, ένα σχόλιο γράφεται εύκολα και πολλές φορές χωρίς δεύτερη σκέψη. Όμως μια πορεία τόσων δεκαετιών δεν μπορεί να χωρέσει σε λίγες λέξεις κάτω από μια ανάρτηση. Ο Γιάννης Πάριος έχει ήδη αφήσει το δικό του αποτύπωμα μέσα από τα τραγούδια του και τη σχέση που έχει χτίσει με το κοινό. Και ίσως η πιο ουσιαστική απάντηση σε όλη αυτή τη συζήτηση να βρίσκεται σε μία μόνο φράση του: «Σας αγαπώ όλους». Γιατί τελικά αυτό που μένει περισσότερο από όλα είναι η μεγαλοψυχία του. Να δέχεσαι την κριτική και αντί να απαντάς με πικρία, να επιλέγεις την αγάπη.
Δείτε και αυτά